Afdeling Visvliet - De Twaalf Hoven in Winsum

Het was een dag vol indrukken. M.n. ’s morgens is het hard werken om alle bewoners gewassen en gekleed te krijgen. Er was extra menskracht op de afdeling en dat betekent dat een aantal bewoners gedouched kon worden. Eenmaal per week een douchebeurt wordt meestal wel gerealiseerd. Een paar bewoners redden zichzelf, de anderen worden zorgzaam en geduldig gewassen. Geen spoor van “10 minuten per persoon”, ieder krijgt de aandacht die hij nodig heeft. Wel is er om 9 uur een heel korte “onthaastingspauze” met een kop koffie. Genoeg om de accu weer even op te laden, want tot half 12 is het hard werken. 

De Twaalf Hoven heeft nieuwbouwplannen en dat is geen luxe. Het is een vrij oud gebouw en inefficiënt. Meer efficiency zou het werk van de verzorgenden aanzienlijk vergemakkelijken; daarmee is beslist tijdwinst te halen.  Het is wel zo dat het krap is met de handen aan het bed. Iets meer formatie, m.n. ’s morgens levert meer aandacht voor de bewoners op.  

Opvallende zaken: het systeem van medicijnuitdeling is heel goed. Check en dubbelcheck. Zeker geen overbodige luxe op een werkvloer waar voortdurend wisselende diensten zijn met veel parttimers, wat extra wisseling van diensten oplevert.

Vrijwilligers zijn onmisbaar en doen hun “werk” met zichtbaar plezier. Wat een beetje jammer is dat vrijwilligers juist dat werk doen met de bewoners dat de verzorgenden zelf ook leuk vinden om te doen, nl. extra persoonlijke aandacht. Maar toch, zien de verzorgenden kans aandacht te geven als het nodig is.

De collegialiteit is groot. Ongevraagd en ongemerkt worden klussen voor elkaar opgeknapt. De sfeer, ook met de bewoners is gemoedelijk.

Veel eer en gemak zal te behalen zijn uit een uitgekiend nieuw gebouw. Kunnen we in Den Haag niet voor kortere procedures zorgen, zodat sneller gebouwd kan worden?

De gastvrijheid van de medewerkers van de afdeling Visvliet was groot, in het bijzonder Atie, Tanja en Dita die geduldig en enthousiast alle vragen van hun gast beantwoordden. Trouwens, de bewoners vonden het ook niet erg:  zo'n pottenkijker die alleen maar een kopje koffie inschonk of een boterhammetje smeerde. 

Uit het dagboekje dat Margreeth Smilde schreef op verzoek van het Dagblad van het Noorden:

 

……7.30 – 11.30 Druk, veel werk te doen, toch….bewoners krijgen allemaal hun aandacht. De tijd die Atie kwijt is doordat ik meeloop wordt soepel opgevangen door haar collega’s. Qua accommodatie zijn wel verbeteringen mogelijk, al was het alleen maar om de efficiency voor de verzorgenden te vergroten.

Het aantal handen aan bed is krap om alle bewoners tijdig aan te kleden en te laten ontbijten.

 

Rond half twaalf is de ergste drukte achter de rug. Er is tijd voor koffie en om de bewoners te laten genieten van de maaltijd. ’s Middags is het werk goed te doen, maar de komst van twee vrijwilligers die samen met de bewoners brood eten op de huiskamer is wel fijn voor de beide ziekenverzorgenden Tanja en Dita, die overbleven. De avond is rustig: sommige bewoners genieten van het Shantykoor, anderen worden alvast op bed gebracht.

 

Veel indrukken zo’n dag, onder de indruk van het geduld en de vriendelijkheid van de verzorgenden, die tot in de kleinste details voortdurend de waardigheid van hun bewoners respecteren…..